Schrijf eens een brief

Het is heel belangrijk om te reageren op de berichtgeving en om uw mening bekend te maken. Volg het voorbeeld van onderstaande personen die volgende brief naar de media of naar de politici schreven en verstuurden.

Mag KU Leuven met Israëlische wapenbedrijven samenwerken?

(verstuurd naar De Standaard op 3.3.2014)

 

Ik heb met veel belangstelling de column “Heimwee naar links” van Rik Torfs gelezen. Hij had het over zijn deelname als rector aan het debat "Mag KU Leuven met Israëlische wapenbedrijven samenwerken?".

Hij schrijft dat hij er veel plezier aan beleefd heeft. De vraag is uiteraard of de Palestijnen in Gaza en elders aan die wetenschappelijke samenwerking even veel plezier beleven. Hij pleit voor "vrijheid en vertrouwen in onze onderzoekers", alsof elk wetenschappelijk onderzoek in se apolitiek en neutraal zou zijn.

Het gaat hier inderdaad over samenwerking met het luchtvaartbedrijf Israël Aerospace Industries. Dit bedrijf heeft een afdeling dat met het Israëlisch leger samenwerkt. Kan de Leuvense rector garanderen dat de wetenschappelijke toepassingen niet voor militaire doeleinden zullen aangewend worden?

 

Werner De Bus

Brussel

 

Over de rel rond de toespraak van Schulz in het Israëlische parlement

(verstuurd op 17.2.2014 naar Bart Beirlant)

 

In het artikel (De Standaard, 13.2.2014) over de rel in de Knesset (Israëlisch parlement) rond de toespraak van Shulz, de voorzitter van het Europees Parlement schrijft DS: "Premier Benjamin Netanyahu zei dat Europeanen al te snel kritiek uitoefenen op Israël zonder eerst de feiten te checken". En daarmee eindigt het artikel, we blijven op onze honger zitten voor wat enige journalistieke commentaar over die "feiten" betreft. Het gaat nochtans niet over quasi oncontroleerbare feiten, het betreft geen bom die afgegaan is in een burgeroorlog en waarvan quasi niemand in staat is om uit te maken, wie erachter zit. Het betreft feiten die kunnen nagegaan worden op het terrein. Zomaar de uitspraken van Schulz naast die van Netanyahu plaatsen, zonder enige verdere toelichting over hoe de vork nu eigenlijk aan de steel zit, noem ik geen objectieve berichtgeving.

 

Dat Israël een blokkade organiseert rond de Gazastrook weet ik allang, dat komt op buitenlandse nieuwszenders (TV5-Monde, Arte,…) minsten één keer per week ter sprake. En dat je op de Westelijke Jordaanoever aan het uitzicht van de daken kan weten, of een agglomeratie een - naar internationaal recht illegale - Joodse kolonie is of een Palestijnse nederzetting, weet ik omdat ik daar geweest ben. (De daken van de Palestijnen zijn plat, omdat er watertanks moeten kunnen op staan om het schaarse water op te vangen wanneer het beschikbaar is).

 

Houdt u dus alstublieft op met die schijnobjectiviteit die erin bestaat, de inbreker en de bewoner van het huis op gelijke voet te stellen en op die manier, impliciet, de eigendom van de inboedel en van het huis als "betwist" te kwalificeren.

 

Jan Van Herzele

Aalst

 



Nogmaals over de toespraak van Schulz in de Knesset (Israëlische parlement)

(verstuurd op 5.3.2014 naar De Standaard)

 

Op 13 februari meldde uw krant dat Martin Schulz in de Knesset had gezegd dat de Israëli's vier keer méér water verbruiken dan de Palesdtijnen, en dat daarop de fractie van Benett de Knesset verliet en Schulz beschuldigde van leugens. Natanyahu verklaarde dan dat Europa kritiek levert zonder de feiten te checken. En dat was het laatste woord van het artikel.

Vermits Schulz het maar had horen zeggen van een jonge Palestijn, en vermits Netanyahu het laatste woord kreeg, leek het besluit dat Schulz ongelijk had. Ik verwachtte dan eigenlijk wel dat De Standaard voor mij de feiten zou checken, daarvoor ben je toch kwaliteitskrant.

Maar vandaag doet Haaretz het: http://www.haaretz.com/news/middle-east/1.574554, wat blijkt: Schulz had overschot van gelijk.

En bij nader onderzoek stuit ik op een studie van CEPR: http://thecepr.org/images/stories/pdf/cepr%20memo%20water.pdf waaruit blijkt: het is nog veel erger dan wat Schulz zegt.

Ik denk dat de lezers van de Standaard recht hebben op deze informatie. Kunt u daar wat uitgebreider over berichten ?

Alvast bedankt;

met vriendelijke groeten,

Pol Van den plas


 

 

Ariel Sharon en de bloedpartij in Palestijnse kampen Sabra en Shatila in 1982

(verstuurd op 15.1.2014 naar Eddy Eerdekens van Knack/Roularta)



Zonder enige schaamte beweert Michael Freilich in zijn stuk over Ariel Sharon in de Knack[1] dat Sharon en zijn leger geen schuld hebben aan de bloedbaden van Sabra en Shatila.

Het Israëlisch leger plande de aanval tezamen met de christelijke milities ruim op voorhand. Voor de aanval werd er verzameld, en zorgde het leger voor wegen voor de milities om de kampen binnen te vallen. Het Israëlisch leger bevoorraadde de milities met nachtlicht zodat de bloedpartij door kon gaan ´s nachts. Mensen die weg wilden vluchten uit de kampen werden door het Israëlisch leger de weg versperd. Het Israëlisch leger bevoorraadde de Falangisten met bulldozers waarmee huizen met mensen die zich verborgen, platgewalst werden.

Freilich heeft het tevens over 700 slachtoffers terwijl vele bronnen het over 3500 doden hebben.

Dit is een van de walgelijkste georganiseerde genocides die plaatsvond de laatste decennia, en ik vermoed dat de schrijver van het stuk goed genoeg kennis heeft van het aandeel dat het Israëlisch leger had in wat plaatsvond in Sabra en Shatila in 1982.

Over de doden niets dan goeds, en desnoods zullen we de geschiedenis ervoor herschrijven, zal Freilich misschien gedacht hebben.

Met vriendelijke groet,

Tijs Schelstraete


 

 

© Palestina Solidariteit vzw 2016